خانواده مهدی زاده همه بیمار بودند

مالاریا و فقر شدید غذایی 

و قوطی های شیر خشک 

که گویی پستان های پر شیر مادرانی ست

که غذای آنها جز نان خمیر خرما و گاه خود خرما چیز دیگری نبود

ولی آنان هرگز نمیدانستند 

از آن پس هرگاه تو چشمت به قوطی های شیر خشک بیفتد 

خواهی گریست!!!!

و ما بازگشتیم

و گمان کردیم که همه اینها را در خواب دیده باشیم 

و زمانی که چشمم به تابلوی مرد شکمویی افتاد که ساندویچ سوسیس می بلعید

فهمیدم که بیدار شده ام

و ما بیدار شده بودیم

و گواه ما ...

از اوست قاصد دل قصد کربلا کرده ...

آخه ! من پریشان حسینم چه بود بهتر از این...

مرحوم حسین پناهی

گیرنده مرده است !!!!

به هر حال طناب پاره شد؛

دست از پا دراز تر

پائین آمدم

عزرائیل به کاهدان زده بود...

 مهدی رضایی اقدم

روایتی دیگر

تا به ازدیاد نفرت انسانها پی ببری !

کافیست کف پیاده رو

تف ها را بشماری ...

مهدی رضایی اقدم